Jestem taka jak byłam

Ta sama ławka jak co dzień Cień drzew przesuwał się po ziemi Siadał tam czasem, nic nie mówił Jakby nie chciał zmieniać ciszy Nie pierwszy raz go widziałam Nie pierwszy raz był obok mnie Ale tego popołudnia Coś zostało trochę dłużej Nie musiał nic obiecywać Nie musiał zmieniać barw Po prostu został chwilę A ja nie cofnęłam się Nagle świat jest jaśniejszy Choć wszystko wygląda tak samo Nie tracę siebie w tym świetle Nie znikam, nie spadam Jestem taka jak byłam Tylko serce bije spokojniej Nie wiem jeszcze, co z tego będzie Ale nie boję się tej drogi Śmiał się cicho z moich myśli Jakby znał je trochę wcześniej Nie zadawał trudnych pytań Nie próbował mnie poprawiać Zwykłe słowa, zwykłe gesty Nic, co zmienia cały świat A jednak między oddechami Zrobiło się jakoś jaśniej Nie musiał mówić „zostań” Nie musiał mówić „na zawsze” Wystarczyło, że był blisko I nie przesuwał granic Nagle świat jest jaśniejszy Choć wszystko wygląda tak samo Nie tracę siebie w tym świetle Nie znikam, nie spadam Jestem taka jak byłam Tylko serce bije spokojniej Nie wiem jeszcze, co z tego będzie Ale chcę sprawdzić to spokojnie Może jutro będzie ciszej Może drogi się rozminą Ale dzisiaj nie uciekam Nie chowam się za rutyną Nie muszę zmieniać imienia Nie muszę zmieniać snów Jeśli coś ma tutaj zostać To nie zabierze mnie ze sobą w dół Nagle świat jest jaśniejszy I nie muszę go udawać Nie tracę siebie w tym świetle Tylko uczę się zostawać Jestem taka jak byłam Tylko trochę odważniejsza Nie wiem jeszcze, co z tego będzie Ale świat stał się jaśniejszy